De negentiende eeuw in Rusland heeft niet alleen een veelzijdige betekenis voor het verstaan van hedendaagse Russische toestanden, zij is de eeuw, waarin de Russische mens zich wezenlijk heeft uitgesproken, zijn wezen als en door denken heeft bewust gemaakt. In een groot aantal denkers is sinds het begin van de negentiende eeuw de Russische wijsbegeerte tot en aan het woord gekomen, en het woord, dat door hen gezegd en geschreven is, was niet uitsluitend tot Rusland gericht: het was het Russische woord tot de gehele mensheid. De West-Europese mens in het algemeen, de West-Europese wijsgeer in het bijzonder, heeft hieraan zeer weinig aandacht geschonken. Tot verdieping van de alsnog oppervlakkige belangstelling, die de wijsgerige mens in West-Europa voor de Russische wijsbegeerte te kennen geeft, wil daarom ons werk het zijne bijdragen. (1933)